ബ്ലോഗെഴുത്തുലോകം വാരം 001 രചന 01

വേദാരണ്യം (നോവൽ)

അദ്ധ്യായം 1: വൈലിത്തറ

രചന: സജി വട്ടംപറമ്പിൽ

sajivattamparambil@yahoo.com

 

നടുക്കണ്ടപ്പാടത്ത്, നട്ടുച്ച നേരത്ത്, ചാത്തപ്പൻ ഞവിരിക്കയ്യിലാടി.

ഇടവും വലവും ചെമ്പനും കാരിയും മുന്നിട്ടോടി.

ഇടതുകാൽ ഞവിരിപ്പലകയിലും, വലതുകാൽ ഞവിരിത്തണ്ടിൽ അല്പം കയറ്റിവെച്ചും ചാത്തപ്പൻ വിളിച്ചു കൂവി:

“ഉമ്പ ഉമ്പ…ഹെയ്! നടന്നോ, കാര്യേ വേഗം…നേരം നട്ടുച്ച്യായി…എവ്‌ട്ക്ക്യാ ഈ പോത്തുങ്ങള് രണ്ടും പെരണ്ട് കളിക്ക്യണ്…”

വലം കൈയിലെ മുടിയങ്കോൽ ചെമ്പന്റെ പുറത്തുകൂടി വളഞ്ഞു ചെന്നു താഴെ, അകിടിൽ പൊട്ടിത്തിറമ്പി. വളച്ചുചുരുട്ടിയ കാരിയുടെ വാൽ ഇടതുകൈപ്പിടിയിൽ പിരിഞെരിഞ്ഞു.

മാനത്തു കാറും കോളും ഉരുണ്ടുകൂടുന്നുണ്ട്. അതിനു മുമ്പേ പണികൾ തീർക്കണം, പോത്തുങ്ങളെക്കൊണ്ടു കര കടക്കണം. അതിനുള്ള ഈ തത്രപ്പാടു തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടാവണം, കന്നുകൾ രണ്ടും വെച്ചുപിടിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, പൂട്ടി നികന്ന പാടത്ത്, നെഞ്ചോളം പൊക്കത്തിൽ തുറു പൊന്തിയിരിക്കുന്നു. പോത്തുങ്ങൾക്കു നീന്താനും ഓടാനും കാലു നീങ്ങുന്നില്ല.

പുല്ലാനിക്കുന്നോളം ചേറ് ഞവിരിപ്പലകയിൽ നിരങ്ങി. എന്നിട്ടും ചാത്തപ്പനു തൃപ്തി വന്നില്ല.

അറിവിലും അനുഭവത്തിലും ചില നിർണയങ്ങളൊക്കെയുണ്ട്. അതു പൂർത്തിയാക്കാതെ കന്നുകളെ നുകത്തിൽ നിന്ന് അഴിച്ചു വിടാറില്ല.

ചാത്തപ്പനെ പൂർത്തിയാക്കാൻ അനുവദിച്ചില്ല.

മഴ പൊട്ടിവീണു!

നിർണയങ്ങളെയെല്ലാം തെറ്റിച്ച്, അണ പൊട്ടും ‌പോലെ മഴവെള്ളം പൊട്ടിവീണു.

വെള്ളം, ശര പറ!

ചെപ്പുകുടം കണക്കെ തുള്ളികളെല്ലാം നെറുകയിൽ വീണു.

ഖിന്നതയോടെ പോത്തുങ്ങളെ കെട്ടഴിച്ചു വിടുമ്പോഴാണു നിലമിറങ്ങി വെള്ളിടി വെട്ടിയത്…

വെള്ളിപ്പിണരിനൊപ്പം ആരോ വിളിച്ചതായിത്തോന്നിയോ!

“ചാത്തപ്പാ…”

നിലമിറങ്ങിത്തെറിച്ച വെള്ളിപ്പിണരിൽ…ചാത്തപ്പൻ ഉള്ളു കാളി കണ്ടു…വരമ്പത്ത്, ഒരൊറ്റാൻ നൂലിൽ, തമ്പ്രാൻ!

ഉടുത്ത തോർത്തുമുണ്ടു വലിച്ചൂരി, കുറ്റസമ്മതമെന്നോണം താഴ്‌ന്ന്, കോണകവാലിലാടി, തല കുനിച്ച്, കൈപ്പടം ഓച്ഛാനിച്ചു തൊഴുതുനിന്നു.

ഭയപ്പെട്ടതു മാതിരി യാതൊന്നുമുണ്ടായില്ല!

പതിഞ്ഞ, ദീനസ്വരത്തിലായിരുന്നു തമ്പ്രാൻ വീണ്ടും വിളിച്ചത്. ചെവി കൊടുത്താൽ കേൾക്കാവുന്ന അകലത്തിൽ ചാത്തപ്പൻ മാറിനിന്നു.

“ഒന്നിങ്ങട് വര്വാ…”

എന്തെന്നറിയാതെ, എന്തിനെന്നറിയാതെ ചാത്തപ്പൻ മിഴിച്ചു!

ഇനിയെന്തെന്നറിയാതെ കണ്ണുകൾ മിഴിച്ച് കന്നുകൾ രണ്ടും മാനത്തു നോക്കി നിന്നു…

ഇല്ലത്ത്, വടക്കിനിമുറ്റത്തിന്നതിരിൽ, പടിഞ്ഞാറെ മൂലയിൽ ചാത്തപ്പൻ അറച്ചു നിന്നു.

ഓലക്കുട ഇറയത്തു ചാരിവെച്ച്, തിരിഞ്ഞു നിന്നു തമ്പ്രാൻ കൈമാടി വിളിച്ചു: “ഇങ്ങോട്ട് വര്വാ…”

അന്നേരം തമ്പ്രാന്റെ വാക്കുകൾക്കു വിറയൽ ബാധിച്ചിരുന്നുവോ…

നിന്നിടത്തു നിന്നു ചാത്തപ്പൻ പരുങ്ങി. ഇല്ലത്തേക്ക്!?

കൂടുതലെന്തെങ്കിലും ആലോചിക്കും മുമ്പേ തമ്പുരാൻ വീണ്ടു വിളിച്ചു: “ഒന്നിങ്ങോട്ട് കേറി വര്വാ.”

“തമ്പ്രാ…ഏൻ…”

“ആരെങ്കിലും വരണേന്റെ മുമ്പ് വര്വാ, ചാത്തപ്പാ.” തമ്പ്രാൻ കരച്ചിലിന്റെ വക്കോളമെത്തിയിരുന്നു.

പടിഞ്ഞാറേ വാതിലിലൂടെ അകത്തുകടന്നു.

ഇടത്തുവശം കോണിപ്പടികൾ ഭയപ്പാടിൽ അറച്ചും ശങ്കിച്ചും മുകളിലേക്കു കയറുമ്പോൾ ചാത്തപ്പനു നെഞ്ചിടിപ്പ് അധികരിച്ചിരുന്നു.

മുകളിലെത്തിയ തമ്പുരാൻ അടുത്ത മുറിയിലേക്കു പ്രവേശിച്ചു.

വാതിൽക്കൽ അറച്ചുനിൽക്കെ, അകത്തേക്കു കടന്നുവരാൻ കൈ മാടി വിളിച്ചു വീണ്ടും ആവശ്യപ്പെട്ടു.

പിറകിൽ, കയറിവന്ന കോണിപ്പടികളിലേയ്ക്കു തിരിഞ്ഞുനോക്കി.

ഇടവും വലവും കണ്ണെറിഞ്ഞ്, ഹൃദയത്തുടിപ്പോടെ ചാത്തപ്പൻ അകത്തുകടന്നു.

അകത്തൊരു കട്ടിൽ. കട്ടിലിൽ, പഴന്തുണികളിലലിഞ്ഞൊരു മനുഷ്യരൂപം!

മനുഷ്യരൂപമെന്നു തോന്നാം. മേലെ തുണി മൂടിക്കിടക്കുന്നു…

രൂപത്തെ ചൂണ്ടി തിരുമേനി കരഞ്ഞു: “കൊണ്ടുപൊയ്ക്കോളൂ…എവ്‌ട്യെങ്കിലും കൊണ്ട്വോയിക്കളഞ്ഞോളൂ…”

കട്ടിലിന്റെ കാൽക്കൽ ചെന്ന്, കുനിഞ്ഞു നിന്നു സൂക്ഷ്മം നോക്കിയ ചാത്തപ്പൻ നിന്ന നിൽപ്പിൽ വിയർത്തുകുളിച്ചു!

അവിടന്നങ്ങോട്ട് എന്തെങ്കിലും പറയാൻ…

ചാത്തപ്പന്റെ നാവിറങ്ങിപ്പോയി…!

(തുടരും: ‘കുരുപ്പ്’)

___________________________________________________________

രചനയെപ്പറ്റിയുള്ള പ്രതികരണങ്ങൾ താഴെക്കാണുന്ന ഐഡികളിൽ ഏതെങ്കിലുമൊന്നിലേയ്ക്ക് ഈമെയിലായി അയച്ചു തരിക:

blogezhuththulokam@gmail.com

blogezhuththulokam@outlook.com

___________________________________________________________________________

ബ്ലോഗെഴുത്തുലോകത്തിലെ ലിങ്കുകൾ

ബ്ലോഗെഴുത്തുലോകം ഒന്നാം പേജ്

നിബന്ധനകൾ, മുന്നറിയിപ്പുകൾ, അറിയിപ്പുകൾ

രചനകളുടെ സമ്പൂർണലിസ്റ്റ്

ബ്ലോഗെഴുത്തുലോകം വാരം ഒന്നിലെ രചനകൾ

ബ്ലോഗെഴുത്തുലോകത്തിലെ മറ്റു ലിങ്കുകൾ

 

___________________________________________________________________________

 

Advertisements

About ബ്ലോഗെഴുത്തുലോകം

മലയാളം ബ്ലോഗെഴുത്തുകാർക്കു ‘ബ്ലോഗെഴുത്തുലോക’ത്തിലേയ്ക്കു ഹാർദ്ദമായ സ്വാഗതം.
This entry was posted in ബ്ലോഗെഴുത്തുലോകം, മലയാളം, Blogezhuththulokam, Malayalam and tagged , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.